Ἐτεοκλής
230 ἀνδρῶν τάδ’ ἐστί , σφάγια καὶ χρηστήρια
231 θεοῖσιν ἕρδειν πολεμίων πειρωμένους ·
232 σὸν δ’ αὖ τὸ σιγᾶν καὶ μένειν εἴσω δόμων .
Χορός
233 διὰ θεῶν πόλιν νεμόμεθ’ ἀδάματον ,
234 δυσμενέων δ’ ὄχλον πύργος ἀποστέγει .
235 τίς τάδε νέμεσις στυγεῖ ;
Ἐτεοκλής
236 οὔτοι φθονῶ σοι δαιμόνων τιμᾶν γένος ·
237 ἀλλ’ ὡς πολίτας μὴ κακοσπλάγχνους τιθῇς ,
238 εὔκηλος ἴσθι μηδ’ ἄγαν ὑπερφοβοῦ .
Χορός
239 ποτίφατον κλύουσα πάταγον ἀνάμιγα
240 ταρβοσύνῳ φόβῳ τάνδ’ ἐς ἀκρόπτολιν ,
241 τίμιον ἕδος , ἱκόμαν .
Ἐτεοκλής
242 μή νυν , ἐὰν θνῄσκοντας τετρωμένους
243 πύθησθε , κωκυτοῖσιν ἁρπαλίζετε .
244 τούτῳ γὰρ Ἄρης βόσκεται , φόνῳ βροτῶν .
Χορός
245 καὶ μὴν ἀκούω γ’ ἱππικῶν φρυαγμάτων .
Ἐτεοκλής
246 μή νυν ἀκούουσ’ ἐμφανῶς ἄκου’ ἄγαν .
Χορός
247 στένει πόλισμα γῆθεν , ὡς κυκλουμένων .
Ἐτεοκλής
248 οὐκοῦν ἔμ’ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι .
Χορός
249 δέδοικ’ , ἀραγμὸς δ’ ἐν πύλαις ὀφέλλεται .
Ἐτεοκλής
250 οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ’ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν ;
Χορός
251 ξυντέλεια , μὴ προδῷς πυργώματα .
Ἐτεοκλής
252 οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ’ ἀνασχήσῃ τάδε ;
Χορός
253 θεοὶ πολῖται , μή με δουλείας τυχεῖν .
Ἐτεοκλής
254 αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν .