Ὀρέστης
514 ἔσται · πυθέσθαι δ’ οὐδέν ἐστ’ ἔξω δρόμου ,
515 πόθεν χοὰς ἔπεμψεν , ἐκ τίνος λόγου
516 μεθύστερον τιμῶσ’ ἀνήκεστον πάθος ;
517 θανόντι δ’ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις
518 ἐπέμπετ’ · οὐκ ἔχοιμ’ ἂν εἰκάσαι τόδε .
519 τὰ δῶρα μείω δ’ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας .
520 τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ’ αἵματος
521 ἑνός , μάτην μόχθος · ὧδ’ ἔχει λόγος .
522 θέλοντι δ’ , εἴπερ οἶσθ’ , ἐμοὶ φράσον τάδε .
Χορός
523 οἶδ’ , τέκνον , παρῆ γάρ · ἔκ τ’ ὀνειράτων
524 καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη
525 χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή .
Ὀρέστης
526 καὶ πέπυσθε τοὔναρ , ὥστ’ ὀρθῶς φράσαι ;
Χορός
527 τεκεῖν δράκοντ’ ἔδοξεν , ὡς αὐτὴ λέγει .
Ὀρέστης
528 καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος ;
Χορός
529 ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην .
Ὀρέστης
530 τίνος βορᾶς χρῄζοντα , νεογενὲς δάκος ;