Χορός
1295 πολλὰ μὲν τάλαινα , πολλὰ δ’ αὖ σοφὴ
1296 γύναι , μακρὰν ἔτεινας . εἰ δ’ ἐτητύμως
1297 μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα , πῶς θεηλάτου
1298 βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς ;
Κασάνδρα
1299 οὐκ ἔστ’ ἄλυξις , οὔ , ξένοι , χρόνον πλέω .
Χορός
1300 δ’ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται ,
Κασάνδρα
1301 ἥκει τόδ’ ἦμαρ · σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ .
Χορός
1302 ἀλλ’ ἴσθι τλήμων οὖσ’ ἀπ’ εὐτόλμου φρενός .
Κασάνδρα
1303 οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων .
Χορός
1304 ἀλλ’ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ .
Κασάνδρα
1305 ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων .
Χορός
1306 τί δ’ ἐστὶ χρῆμα ; τίς σ’ ἀποστρέφει φόβος ;
Κασάνδρα
1307 φεῦ φεῦ .
Χορός
1308 τί τοῦτ’ ἔφευξας ; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος .
Κασάνδρα
1309 φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ ,
Χορός
1310 καί πῶς ; τόδ’ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων .
Κασάνδρα
1311 ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει ,